GESCHIEDENIS EN TOEKOMST VAN EEN HAARTRANSPLANTATIE

Geschiedenis van de haartransplantatie

De term minigraft, die begin jaren tachtig werd geïntroduceerd, verwijst naar de smalle pluggen die uit grotere pluggen werden gemaakt. Deze greffen varieerden in diameter van 1.75 tot 3.0 mm, en werden geplaatst in met punches gemaakte gaatjes. De minigraft bestaat uit talrijke follicular units en vormt een kunstmatige groepering van haar. De haartjes binnen zo’n minigraft worden doorgaans door de huid samen geduwd. Hierdoor oogt de minigraft vaak als een plukje haar dat door kale huid wordt omgeven (zoals bij een kinderpop).

Micrografts werden voor het eerst gebruikt op het einde van de jaren tachtig, toen men één- en tweeharige units ging maken uit grotere pluggen. Micrografts dienden nooit voor de hele haarzone; enkel voor de voorste haarlijn om een meer natuurlijke overgang te bereiken.

In het begin van de jaren negenig zagen artsen af van de techniek van de minigrafts vanwege de pluggy look (zoals bij een kinderpop) en schakelden dan over op de techniek van de micrografts: de voorloper van de nu zo succesvolle follicular units.

Wat zijn de toekomstige behandelingen voor haarverlies?

Medicatie die de oorzaken van haarverlies aanpakt zal steeds verbeteren en efficiënter worden, aangezien de wetenschappelijke kennis op dit gebied enorm toeneemt.

Een andere interessante te volgen ontwikkeling is celtherapie of hair multiplication. Hierbij worden bepaalde cellen van haarfollikels in uw hoofdhuid ingeplant. De bedoeling is dat overal waar een cel wordt ingeplant, een haarfollikel zou groeien. Theoretisch gezien zou er dan geen limiet staan op het aantal haren dat verkregen kan worden.